Concert Ed Sheeran

Precies een week geleden was het zover, een van mijn grootste dromen kwam eindelijk uit. Ik ging naar het concert van Ed Sheeran in de Johan Cruijff ArenA in Amsterdam! Het was een dag waarop ik enorm genoten heb, verrast ben maar die helaas wel wat minder leuk eindigde. Benieuwd? Lees dan snel verder!

Al jaren was het een droom om Ed Sheeran ooit live te zien. Ik heb zelfs al 1 of 2 keer eerder kaartjes gehad voor zijn shows, maar door omstandigheden telkens op het laatste moment moeten verkopen. Toen dit concert werd aangekondigd wist ik het zeker: deze keer ben ik erbij! Voordat mijn broertje en ik naar het concert gingen, zijn we eerst wat gaan eten in Amsterdam. Na lang wikken en wegen viel de keuze op de Burgerbar op de Reguliersbreestraat in het centrum. Hier kun je je eigen burger customizen door toppings toe te voegen. Hoewel de porties enorm waren, hebben we hier echt heerlijk gegeten en zouden we zeker eens terugkomen!

Na het eten hebben we nog even door de stad gewandeld en wat geshopt, maar toen was het eindelijk tijd om richting de Johan Cruijff ArenA te gaan. Met de metro gingen we die kant op en ontmoetten we een vriendin van mij met haar broertje. We hadden de kaartjes samen gekocht en zaten dus gezellig bij elkaar. Het naar binnen gaan ging eigenlijk heel vlot. Er was gewaarschuwd voor lange rijen omdat je alleen op vertoon van je tickets en ID binnen kon komen, maar dat viel allemaal enorm mee. Ook de dames van de tassencontrole zorgden ervoor dat het lekker doorliep, helemaal prima! Toen we eenmaal binnen waren zijn we eerst langs de merchandise gegaan waar ik een armbandje heb gekocht, als herinnering. Die traditie heb ik eigenlijk al jaren, dus ik heb nu een hele collectie van allemaal bandjes van verschillende concerten. Daarna ben ik nog wat drinken gaan halen omdat het zo enorm warm was. Toen konden we eindelijk naar onze plekken gaan!

En die plekken, ja die waren echt geweldig. We zaten in de eerste ring heel dichtbij het podium. We zagen alles gebeuren en dat zorgde ervoor dat de ervaring nog beter werd. We hadden goed zicht op het stavak, waar overigens de een na de andere flauwviel. Wat was ik blij dat ik lekker kon zitten! Rond 18:30 uur begon de eerste support act: Jamie Lawson. Ik kende slechts 1 liedje van hem en doordat de zaal nog lang niet vol zat, kreeg hij het publiek niet echt opgezweept. Een uurtje later kwam de tweede support act: Anne-Marie, bekend van hits als Ciao Adios, Rockabye en 2002. Haar lukte het al een stuk beter om het publiek op te warmen en ik vond dit zelf ook echt heel tof. Ze had een goede interactie met de mensen en haar hele performance was top. Als ze nog eens in Nederland komt, zou ik zeker overwegen om naar een concert van haar te gaan!

Terwijl Anne-Marie op het podium stond, gebeurde er iets vreemds. Vlak voor ons in het stavak kwam van backstage een man met een Starwars masker op zijn hoofd, wat hem compleet onherkenbaar maakte. Om hem heen stond een paar man security en een complete film crew. Dit hele gezelschap ging midden in het publiek staan. In eerste instantie dachten wij dat het Ed zelf was, die een kijkje kwam nemen bij Anne-Marie, maar zijn postuur leek er totaal niet op. We deden wat research op social media, maar er ging maar geen lampje branden wie die mysterieuze man toch zou kunnen zijn. Hij liep alweer weg, toen ik een appje kreeg van een andere vriendin die ook in het publiek zat. Zij vertelde me dat volgens de Telegraaf Robbie Williams als verrassingsact zou komen! Toen we dat hoorden vielen alle puzzelstukjes op zijn plek en realiseerden we ons dat die mysterieuze man weleens Robbie kon zijn! Helemaal zeker wisten we het niet, maar gelukkig kwam hij aan het begin van het concert wéér tussen de mensen staan. Opnieuw was hij onherkenbaar gekleed en was er dit keer zelfs nog meer security bijgekomen. Alle omstanders werden op een afstandje gehouden van hem, maar gelukkig konden wij hem wel goed zien. Was het nou Robbie Williams of niet?! Zijn postuur leek er heel veel op en de mysterieuze man had een tattoo in zijn nek die wel heel erg overeenkwam met die van Robbie zelf, dus eigenlijk wisten we wel zeker dat hij op slechts een paar meter afstand van ons stond. Zo onwerkelijk en bizar, maar ook zo gaaf!

Ik heb er natuurlijk ook even een kort filmpje van gemaakt, haha! Het gaat om de man die danst, met de pet en het masker op. Wat denk jij, Robbie Williams of iemand anders?

Anyway, hoe was het concert nou eigenlijk? Ik vond het echt heel tof. Ed deed alles alleen met zijn gitaar en een loopbox. Hiermee kwam echt zijn muzikaliteit en talent naar voren en dat was zo gaaf om te zien. Ik kende ieder liedje en genoot echt van iedere seconde. Helaas was het geluid in de ArenA niet geweldig waardoor de bass vaak veel te hard stond dat je oren er pijn van deden. Ook was er gedurende het hele concert een echo te horen in de zaal. Desondanks vond ik het echt heerlijk en maakte alles eromheen me niet zo heel veel uit. Hij betrok het publiek erbij en maakte het echt persoonlijk, precies zoals Ed Sheeran zelf ook is. Er waren geen gekke lichteffecten, vuurwerk of bijzondere kleding, maar dat maakte het juist speciaal. Al die poespas eromheen is soms leuk, maar bij dit concert was dat helemaal niet nodig. Het was gewoon Ed met zijn muziek en dat was al meer dan genoeg. Halverwege het concert kwam inderdaad Robbie Williams op het podium en zongen ze samen Angels. De hele zaal zong mee en dat was echt een heel bijzonder moment waar ik nog steeds kippenvel van krijg als ik eraan terugdenk. Als ik verder paar een lievelingsliedjes uit het concert zou moeten noemen, zou ik gaan voor A-Team, Photograph en Nancy Mulligan. Het was echt genieten!

WhatsApp Image 2018-07-05 at 09.41.09.jpeg

Toen het concert afgelopen was, was het tijd om richting het treinstation te gaan. Er gingen nog twee treinen richting Nijmegen, dus we hadden tijd zat. We kwamen redelijk op tijd aan bij het station en dachten dat we zo naar onze trein zouden kunnen. Echter, de OV-poortjes werkten niet. Of dit bewust gedaan was of niet, daar ben ik nog steeds niet achter. Wel kan ik zeggen dat dit voor een hele gevaarlijke en enge situatie zorgde. We stonden midden in de mensenmassa, het was warm en iedereen wilde naar huis. We konden geen kant meer op door de drukte en daar werd ik persoonlijk een beetje claustrofobisch van. Een meisje naast ons raakte hierdoor zo in paniek dat ze bijna niet goed werd, maar daar leek niemand een boodschap aan te hebben. Het engste was, toen de poortjes eindelijk opengingen. Alle mensen wilden erdoorheen en iedereen duwde er op los. Niemand hield meer rekening met elkaar en we hebben mensen echt aan moeten spreken dat ze voorzichtiger moesten doen. Toen we eindelijk op de roltrap stonden was ik ook zo duizelig en misselijk, dat het echt wel even heeft geduurd voordat ik weer tot rust kon komen. Dit had echt veel beter geregeld moeten worden door de organisatie, maar ook door de NS. Er was zover ik weet niemand aanwezig die dit in goede banen leidde en dat was echt slecht. Door al dit gedoe waren we ook veel later thuis dan gepland, dus een nogal vervelende afloop van de leuke avond.

Desondanks heb ik enorm genoten en was het echt een droom die uitkwam om Ed Sheeran eens live te zien. De verassingsact van Robbie Williams was zo bijzonder en gaaf om eens meegemaakt te hebben. Ik kijk nog iedere dag even terug naar alle foto’s en filmpjes die ik heb gemaakt. Ik zou met alle liefde nog eens naar een concert van Ed gaan. Hier zijn nog wat beelden, enjoy!

Wat was jouw leukste concertervaring?

Liefs, Elisa

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s