Mijn Vierdaagseverhaal Deel 1

Vandaag gaat alweer de 102e editie van de Nijmeegse Vierdaagse van start! 4 dagen lang zullen zo’n 47.000 mensen iedere dag 30, 40 of 50 km lopen, door Nijmegen en omstreken. Deze 47.000 mensen komen uit maar liefst 84 verschillende landen. Dat ik middenin het feestgedruis zit, is een feit: ik woon immers aan de Via Gladiola. Toch brengt het ieder jaar ook weer veel herinneringen met zich mee, die niet allemaal even leuk zijn. In 2010 liep ik namelijk zelf de Vierdaagse, samen met mijn moeder. In dit artikel vertel ik het eerste deel van mijn deelname aan de Vierdaagse.

4 dagen lang lopen?

Vanaf zolang dat ik me kan herinneren, speelt de Vierdaagse een grote rol in mijn zomervakantie. Als klein meisje ging ik ieder jaar op de woensdag, de Dag van Wijchen, kijken naar alle wandelaars die door mijn dorpje kwamen. Samen met mijn buurkinderen en families deelden we dan komkommertjes en Mariabiscuits uit, om de lopers een hart onder de riem te steken. Hoewel we daarvoor wel om 5 uur ’s ochtends moesten opstaan, was dat ieder jaar weer een groot feest. We kwamen dan ook altijd terug met goed gevulde tassen met allemaal goodies die we van de soldaten kregen. Toen we in de zomer van 2009 weer op ons vaste plekje zaten, begon het te kriebelen. Dat wilde ik ook weleens doen! Ook voor mijn moeder was dit een langgekoesterde droom, want als echte Nijmegenaar moet je hem toch wel een keer gelopen hebben. Nadat we er de hele zomer over nagedacht hadden besloten we om ervoor te gaan: in 2010 lopen we samen de Vierdaagse! Naast dat dit ons gewoon enorm gaaf leek, zagen we het ook wel een beetje als een goede afsluiting van mijn basisschoolperiode.

Trainen, trainen en nog meer trainen…

Op 1 september, het eerste weekend na de zomervakantie, trokken we voor het eerst onze wandelschoenen aan. We begonnen rustig, met een mars van 5 km als ik het me goed kan herinneren. Vanaf dat moment stond iedere zondag in het teken van trainen voor dat einddoel: een kruisje en een gladiool mogen ontvangen op de Wedren! Iedere week bouwden we de afstanden op. Van 5 km gingen we naar 10, 15, 20, 25 en uiteindelijk 30 km. We werden lid van de Koninklijke Wandel Bond Nederland,  kochten allebei een paar échte wandelschoenen met bijpassende sokken en waren iedere zondag weer bij een andere wandelmars te vinden. In februari kregen we te horen dat we definitief deel mochten nemen aan de Nijmeegse Vierdaagse. Omdat ik bij de jongste lichting van dat jaar hoorde en mijn moeder dan mijn begeleidster was, waren we eigenlijk sowieso al ingeloot maar die bevestiging maakte het allemaal ineens heel echt. Er moest dus nog veel meer getraind worden, zodat we goed voorbereid op de Wedren konden verschijnen in juli. Ik vond het echt niet iedere week even leuk hoor. Soms wilde ik gewoon uitslapen op mijn vrije zondag, zeker in de winter toen het elke keer zo koud was. Vooral de lange, saaie stukken waar niemand te bekennen was, waren het meest pittig.

foto's januari medio april 2010 037.jpg

Toch kijk ik met een heel bijzonder gevoel terug op alle trainingen. Ik was al behoorlijk aan het puberen destijds, maar toch heeft dit de band tussen mij en mijn moeder enorm versterkt. We hadden de leukste, maar ook diepste gesprekken tijdens onze wandelingen. Ik hecht hier nog steeds heel veel waarde aan en zou het zo weer over doen.

foto's januari medio april 2010 089.jpg

De laatste voorbereidingen

De dagen voorafgaand aan de Vierdaagse waren een van de leukste uit mijn leven. We mochten onze startbewijzen ophalen in de stad en kwamen meteen al helemaal in dat Vierdaagsesfeertje terecht. Ik vond het zo onwerkelijk en cool dat dit mijn Vierdaagse ging worden! Daarna was het tijd voor een bezoekje aan de burgemeester van Wijchen, samen met mijn vriendinnetjes en hun ouders, die ook liepen. Dit was zo bijzonder! Omdat wij de jongste deelnemers uit Wijchen waren (11 jaar), kregen we allemaal extra aandacht van de burgemeester en de media. Tijdens de vlaggenparade op zondag mochten wij dan ook met de Wijchense vlag over het veld van het Goffertstadion paraderen, terwijl iedereen in het publiek voor ons klapte en juichte. Een onvergetelijke ervaring!

Het tweede deel vertel ik donderdag op Berryblogs. Het zou anders een veel te lang verhaal worden, want er komt nog een behoorlijk vervolg aan. Aan alle wandelaars die vandaag aan de Vierdaagse zijn begonnen: heel veel succes en zet ‘m op! Geniet van ieder moment, want het is zo voorbij.

Heb jij weleens de Nijmeegse Vierdaagse gelopen?

Liefs, Elisa

Advertenties

One Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s